پرکننده کوچکترین بخش مصالح سنگی بتن آسفالتی است که با پرکردن فضاهای خالی، به دلیل نرمی، ویژگی های سطحی و ترکیب شیمیایی می تواند نقش یک ماده فعال واکنش زا را بازی می کند. پرکننده بخش کوچکی از بتن آسفالتی را تشکیل می دهد، ولی با توجه به توانایی جذب به نسبت زیاد قیر، تغییرهای جزئی در مقدار و یا ویژگی های آن می تواند، روی نقش قیر به عنوان یک ماده چسبنده و پایدار کننده مصالح سنگی اثر بگذارد. یکی از عامل های تعیین کننده کم قیری یا پرقیری مخلوط های بتن آسفالتی، ضخامت غشایی است که می تواند معیاری برای ناپایداری مخلوط باشد. در این پژوهش با به کارگیری دو گونه پرکننده با ویژگی های هندسی، فیزیکی و شیمیایی متفاوت، اثرگذاری آنها بر نسبت های حجمی و ضخامت غشایی مخلوط های بتن آسفالتی مورد بررسی قرار می گیرد. پرکننده های مورد بررسی شامل سیمان پرتلند و گرد سنگ آهکی هستند که هریک در دو سطح ویژه و نرمی متفاوت در ساخت نمونه های مارشال استفاده شده و آزمایش می شوند. همچنین بر اساس تعریف های معمول و جدید از ضخامت غشایی، اثر نوع، میزان و نرمی پرکننده بر ضخامت غشایی مورد بررسی قرار می گیرد. نتیجه های این بررسی نشان می دهد پایداری مارشال و نسبت های حجمی مخلوط بتن آسفالتی مانند وزن مخصوص، حجم منفذها، جذب قیر و قیر بهینه، افزون بر نوع پرکننده به سطح مخصوص و نرمی آن نیز وابسته است. همچنین ضخامت غشایی با حجم منفذهای سنگدانه ها و حجم هوای مخلوط وابستگی نزدیکی دارد.

مقدمه: یکی از معایب مواد بهساز بافت سخت شدن آن در مدت کوتاهی پس از قرارگیری در دهان است که خواص بالشتکی آن را به عنوان یک ماده بهساز کاهش می دهد. هدف از این مطالعه تعیین میزان نرمی سطحی دو نوع ماده بهساز بافت با پوشش منوپلی و بدون آن است.مواد و روشها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، از دو نوع ماده بهساز بافت آکروپارس و ویسکوژل استفاده شد. تعداد 10 نمونه دیسکی به قطر 20mm در ارتفاع 3mm از هر دو ماده ساخته شد. در هر گروه دو زیر گروه 5 تایی، یک گروه با پوشش، منوپلی و یک گروه بدون پوشش تهیه گردید. سختی سطح نمونه ها پس از 5 نوبت زمانی 1، 3، 7، 14 و 28 روز نگهداری در دمای °37، با استفاده از سختی سنجی شورآ، اندازه گیری شد و یافته ها با کمک t-test، و ANOVA Multivariant و Tucky Posthoc test آنالیز شدند.نتایج: با مقایسه نمونه ها بین گروههای آکروپارس با پوشش و بدون پوشش، ویسکوژل با پوشش و بدون پوشش، آکروپارس با پوشش و ویسکوژل بدون پوشش، آکروپارس با پوشش و ویسکوژل با پوشش و آکروپارس بدون پوشش و ویسکوژل با پوشش اختلاف معنی دار آماری (P<0.05) وجود داشت.بحث: با توجه به نتایج، سختی نمونه ها با گذشت زمان افزایش می یابد. در هر دو نوع ماده، سختی نمونه های با پوشش از بدون پوشش بیشتر است، بنابراین پوشش منوپلی تاثیری بر حفظ نرمی سطح دو ماده ندارد.

برای بازیابی حداکثری ذخایر معدنی زیرزمینی اورانیوم و کاهش میزان اشعه جذبی کارگران معدن، باید تمهیدات ویژه ای اندیشیده شود. یکی از این تمهیدات پرکردن کارگاه های استخراج شده به ویژه در روش استخراج کندن و پرکردن تونلی با پرکننده های بتنی هیدرولیکی است. پرکننده ماده یا موادی است که برای پرکردن فضاهای خالی حاصل از کارگاه های معادن زیرزمینی به منظور تامین ایمنی یا انجام عملیات استخراج مورد استفاده قرار می گیرد. برای انجام این تحقیق در مقیاس آزمایشگاهی طرح های اختلاط پرکننده بتنی هیدرولیکی با چهار نوع مصالح سنگی باطله معدن زیرزمینی، باطله معدن روباز، ماسه رودخانه ای و ماسه باریتی ساخته شد و نمونه های شاخص از هر طرح اختلاط برای آزمایش مقاومت فشاری تک محوری گرفته شد. همچنین نمونه های بزرگ مقیاس از پرکننده های بتنی هیدرولیکی ساخته شده، در ضخامت های مختلف و در مجاورت کانسنگ اورانیوم برای اندازه گیری میزان تشعشع ساخته شد. آزمایش ها و برداشت ها نشان دهنده کاهش شدید میزان تشعشع و اشعه جذبی با افزایش ضخامت و وزن مخصوص پرکننده بتنی هیدرولیکی است. نتایج حاصل از آزمایش های انجام شده نشان می دهد که امکان استفاده از پرکننده های مختلف در تامین پایداری کارگاه های استخراج وجود دارد.

زمینه و اهداف: اصطلاح malacia به نرمی اشاره داشته و در اصطلاحات پزشکی به نرمی استخوان و یا غضروف دلالت دارد. لارنگومالاسی شایعترین آنرمالی مادرزادی لارنگس بوده و بیماران ممکن است حملات مکرر آسپیراسیون داشته باشند. تراکئومالاسی به ضعف تراشه اشاره داشته و معمولا به علت نقص در غضروف، راههای هوایی را مستعد کلاپس میکند. برونکومالاسی نیز برای توصیف ضعف و کلاپس پذیری یک یا هر دو برونش اصلی بکار میرود. هر سه مورد فوق با برونکوسکوپی قابل تشخیص است، ولیکن این روش هم تهاجمی بوده و هم زمان بر و در عین حال نیاز به آرام بخش داشته که تشخیص را مختل کرده و نیز در افراد جوان، شدیدا بدحال و مبتلایان به اختلالات انعقادی تحمل نمی شود. این مطالعه جهت نشان دادن جایگاه برونکوسکوپی مجازی در تشخیص لارنگو- ترکئو- برونکومالاسی طراحی و اجرا شد.روش بررسی: در یک مطالعه pre-experimental و در طی سه سال (آذر 82 لغایت آبان 85) تعداد 35 بیمار که علایم بالینی نرمی راههای هوایی را داشتند با استفاده از روش برونکوسکوپی مجازی مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: از 35 بیمار مبتلا 65.7% مذکر و 34.3% مونث و در محدوده سنی 3.7±1.6 ماه در زمان مراجعه قرار داشتند. با استفاده از برونکوسکوپی مجازی 42.8% را لارنگومالاسی، 25.7% را برونکومالاسی، 20% را تراکئومالاسی، 8.5% را لارنگومالاسی و 2.9% را لارنگوبروزنکومالاسی به خود اختصاص میداد.نتیجه گیری: برونکوسکوپی مجازی بدلیل امکان تصویربرداری سریع و غیر تهاجمی ونیز قدرت خوب ارزیابی تنگی راههای هوایی، میتواند به عنوان روش جایگزین برونکوسکوپی مطرح شود.

دراین پژوهش تولید نوعی کامپوزیت پودری رسانا، مورد بررسی قرار گرفت. در این کامپوزیتها از اتلین - وینیل استات (EVA) و پلی وینیل کلرید(PVC) به عنوان ماتریس، و از گرافیت به عنوان پرکننده استفاده شد. در اینجا از دو روش استفاده شده است: (الف) حل کردن پلیمر ماتریس در داخل حلالی مناسب و سپس افزودن پرکننده به داخل محلول، که البته این روش در مورد PVC ،با مشکل دوفازی شدن مخلوط مواجه شد و شکست خورد. حلالهای استفاده شده عبارت بودند از تولوئن برای EVA و تتراهیدروفوران(THF) برای PVC و (ب) روش اختلاط مذاب، کامپوزیتها در کسری حجمی مختلف تهیه شدند. پس از اینکه کامپوزیتها آماده شدند، به روش قالبگیری فشاری، از آنها دمبلهایی تهیه شد، که هردو سمت دمبل باروکشی از یک ماده رسانا پوشانده شده بود. مقاومت الکتریکی نمونه ها، قبل و در حین اعمال کرنش اندازه گیری شد و سپس ضریب قیاس (ضریب حساسیت به کرنش) برای هر نمونه محاسبه شد، در نهایت نمونه با بیشترین ضریب مقیاس انتخاب شد.

این مقاله به بررسی الگوی خسارت در تیرهای بتن مسلح به کمک ماتریس نرمی می پردازد. ماتریس های نرمی از داده های مودال تجربی محاسبه شدند و داده های مورد نیاز با انجام آزمایش های ایستا و ارتعاشی روی نمونه های تیر بتنی به دست آمدند. تغییرات ماتریس نرمی با روش پیشنهادی این مقاله بر پایه بردارهای Ritz تعیین شد. این روش ناحیه ترک خورده را به صورت سهمی در بخش میانی تیر نشان می دهد که اندازه آن با پیشروی خسارت افزایش و با مقاوم سازی با ورق های CFRP کاهش می یابد. الگوی خسارت پیشنهادی بر پایه بردارهای Ritz، با روش هایی که کاهش سفتی تیرهای بتنی را در اثر ترک های خمشی آشکار می کنند هماهنگ است و در یک چارچوب ریاضی قابل اثبات، برآوردی از کاهش و افزایش سفتی در طول نمونه های تیرهای بتنی به دست می دهد.